Tüte a la Soße Hollandaise
Filed Under (Berlijn, Bloggers, Duitsland, Landen, NOS Berlijn blog) by Henriëtte Klijnstra on 27-11-2009
Tagged Under : Berlijn, Duitsland, Henriëtte Klijnstra, NOS Berlijn blog
Als je voor het eerst in een vreemde stad komt, valt je oog op dingen die afwijken van wat je gewend bent. Wat valt Nederlanders eigenlijk op in Berlijn? Het vierde deel van een korte serie.
Toeristen in Amsterdam komen voor de musea, een tochtje rondvaartboot door de grachten en een bezoekje aan de Wallen. Wie de full experience wil, geniet ook van het Nederlandse softdrugsbeleid. Even langs een koffieshop voor een joint met nederwiet. De toeristen in Berlijn zullen het moeten doen met de halve liters bier, want het Duitse drugsbeleid is niet zo soepel als in Nederland. Cannabis, ook wel een Tüte a la Soße Hollandaise (letterlijk een zakje met hollandaisesaus, oftewel een joint) genoemd, is er sinds 1929 verboden. Maar zoals dat gaat met dingen die verboden zijn, op de zwarte markt is alles te vinden.
In het metrostation Kottbusser Tor in de wijk Kreuzberg staan - de veelal - jonge mannen te wachten totdat een mogelijke koper voorbij loopt. Mensen vragen of ze drugs willen kopen is een gevaarlijke bezigheid. Agenten in burger kennen de handel op het station en er worden regelmatig mensen aangehouden. In Berlijn werden in het eerste half jaar van 2009 al 555 mensen opgepakt voor drugshandel.
Het tabloid B.Z. noemde het station Kottbusser Tor (‘Kotti’) de Berlijnse supermarkt voor drugs. Om de drugshandel aan te pakken is er een speciale politie-eenheid opgericht: Sicherheit im Nahverkehr ohne Drogen (Sinod). De eenheid werkt samen met de vervoersbedrijven in Berlijn.
In Berlijn is het bij je hebben van minder dan 10 gram wiet toegestaan, zolang je het in je bezit hebt voor eigen gebruik. Rook je het op een openbare locatie, dan kan je wel weer aangeklaagd worden. Maar ondanks het verbod hoeft de smoker niet perse stiekem op zijn kamertje te roken. Er zijn verschillende cafés waar je wiet mag roken. Een barmedewerkster in de wijk Friedrichshain haalt haar schouders op bij de vraag of het toegestaan is in het café waar ze werkt. “Ach, iedereen doet het”, zegt ze.
De fractievoorzitter van de oppositiepartij Die Linke Gregor Gysi wil hasj legaliseren. Dezelfde partij wil in de deelstaat Nedersaksen een debat over de legalisering van cannabis. Een beleid vergelijkbaar met Nederland is dus niet geheel ondenkbaar in de toekomst.
Net als in Amsterdam is er in Berlijn ook een hennep-museum. En elk jaar is er in de Duitse hoofdstad een demonstratie voor legalisering van cannabis. Het verkopen van wiet is dan wel verboden, de toebehoren zijn volop te koop. In een winkel in Friedrichshain kun je waterpijpen, hasjpijpjes en vele soorten vloei kopen. Voor de thuiskwekers is er ook een hoek met alle benodigdheden, zoals plantengroeimiddel. Alles is er te vinden, behalve de softdrugs zelf. Als ik er naar vraag, vertelt de vrouwelijke medewerkster dat ze het echt zelf niet verkopen. Maar er kan wel wat geregeld worden…
Is je ook iets opgevallen in Berlijn? We horen het graag!
In vakantiestemming!
Filed Under (Bloggers, Duitsland, Lam, Landen, Natascha & Pepijn) by Pepijn & Natascha on 26-11-2009
Tagged Under : Duitsland, Lam, Natascha & Pepijn
Kunst of kladwerk?
Filed Under (Berlijn, Bloggers, Duitsland, Landen, NOS Berlijn blog) by Henriëtte Klijnstra on 25-11-2009
Tagged Under : Berlijn, Duitsland, Henriëtte Klijnstra, NOS Berlijn blog
Als je voor het eerst in een vreemde stad komt, valt je oog op dingen die afwijken van wat je gewend bent. Wat valt Nederlanders eigenlijk op in Berlijn? Het derde deel van een korte serie.
Een vriendin was in de zomer in Berlijn en ging mijn toekomstige kamer bekijken. Na het bezoek stuurde ze me wat foto’s van de kamer en het gebouw. Ik kreeg ook een foto van de voordeur. “Niet schrikken hoor. Al die graffiti is hier heel normaal!”, was het onderschrift. Mijn voordeur zat totaal onder de graffiti. En inderdaad, alles zag er zo uit in de straat, terwijl ik toch in een redelijk nette wijk woon. Graffiti hoort bij Berlijn.
Typ op YouTube de woorden ‘graffiti’ en ‘Berlin’ in en je krijgt filmpjes van goed doordachte acties waar mensen met bivakmutsen metrowagons onderspuiten. Ze weten allemaal precies wat ze moeten doen. Iedereen doet een stukje van het uiteindelijke werk. Met een spuitbus in beide handen worden grote stukken metro bespoten. Binnen een minuut of zes is een meterslange beschildering op twee metrocoupes af. In een reactie bij een filmpje wordt Berlijn de graffitihoofdstad van Europa genoemd. Sprayers komen van heinde en verre om hun handtekening achter te laten.
Op de metro’s worden voornamelijk woorden en afkortingen gespoten, bijvoorbeeld de naam van een groep, zoals “Rcb” of “1up”. Op straat zie je veel “tags”. Het is een handtekening van een spuiter. De een noemt het kunst, de ander kladwerk. Berlin Street Art laat een andere straatkunst zien. Dit weblog verzamelt foto’s van kunstwerkjes op straat. Het varieert van muurschilderingen tot opgeplakte afbeeldingen van de Berlijnse kunstenaar Alias. Veel winkels maken van hun veiligheidsluiken een waar schilderij, om zo andere graffiti te vermijden. En niet alle graffiti is illegaal, er zijn ook speciale wanden waar legaal kan worden gespoten.
De graffitiscene is meer dan de spuitbussen. Het heeft een eigen vocabulaire en zelfs een eigen soort porno, bestaande uit foto’s van vrouwen die zijn beschilderd met tags. Tijdens een herdenking op 10 november werd de val van de Muur herdacht door graffitispuiters. Voor hen was het afbreken van de Muur een groot verlies. Door de Muur waren graffiti-kunstenaars en Berlijn tientallen jaren verbonden.
Volgens de Berlijnse politie worden voornamelijk in het zuidwesten van de stad spuitbussen gebruikt met zogenaamd fluorwaterstofzuur. De politie looft beloningen uit voor tips die leiden naar gebruikers van dit soort spuitbussen, omdat het zuur schadelijk is voor de volksgezondheid.
Volgens de politie behoren er meer dan duizend jongeren tussen de 11 en 20 jaar tot de Berlijnse graffitiscene. Voor hen heeft de politie een speciale informatiefolder. Daar in is te lezen dat je als graffitispuiter moet opdraaien voor de schoonmaakkosten. Te zien aan alle graffiti in mijn straat, heeft de politie niet veel succes met opsporen van de daders, ondanks het speciale commissariaat (LKA 713) van de Berlijnse rechtbank die zich daar mee bezig houdt. Mooi of niet. Graffiti hoort bij Berlijn.
Is je ook iets opgevallen in Berlijn? We horen het graag!
Muziek filmpje: PrimeTime - Das
