Administratieve sores
Filed Under (Bloggers, Duitsland, Lam, Landen, Natascha & Pepijn) by Pepijn & Natascha on 11-12-2009
Tagged Under : Duitsland, Lam, Natascha & Pepijn
Kilometers vreten in Berlijn
Filed Under (Berlijn, Bloggers, Duitsland, Landen, NOS Berlijn blog) by Henriëtte Klijnstra on 10-12-2009
Tagged Under : Berlijn, Duitsland, Henriëtte Klijnstra, NOS Berlijn blog
Als je voor het eerst in een vreemde stad komt, valt je oog op dingen die afwijken van wat je gewend bent. Wat valt Nederlanders eigenlijk op in Berlijn? Het vijfde deel van een korte serie.
Twee maanden geleden woonde ik nog in Groningen. Een stad met 180.000 inwoners. Ik woonde binnen de grachten en had alles op loopafstand. Als ik twintig minuten moest fietsen naar het huis van een studiegenoot, dan vond ik dat al ver. Als ik volgend jaar terug kom in Groningen, zal ik nooit meer zulke gedachten hebben. Want Berlijn is groot, ongelofelijk groot.
Voor alle Hollanders even de vergelijking met Amsterdam. De grootste stad van Nederland heeft ruim 767.000 inwoners. Berlijn heeft 3,4 miljoen inwoners en is ook nog eens heel ruim opgezet. De stad heeft een oppervlakte van 892 vierkante kilometer, tegenover de 219 vierkante kilometer van Amsterdam. Om er nog meer cijfers in te gooien: Amsterdam heeft 4579 inwoners per km² tegenover 3831 mensen per km² in Berlijn. De Duitse hoofdstad is zoals gezegd een stuk ruimer opgezet.
De twintig minuten fietsen die ik voorheen lang vond, zijn nu heel normaal. Je kunt heel lang fietsen, zonder het centrum te verlaten. Als de stoplichten mee zitten, fiets ik hier in die tijd van huis naar kantoor. En je zit in Berlijn zomaar meer dan twintig minuten in de metro, bijvoorbeeld als je eventjes de kerstmarkt bij de Potsdamer Platz wilt bezoeken. Maar ‘eventjes’ bestaat niet in Berlijn.
Ik woon in Berlijn in een Kiez (buurt) met veel cafés en restaurants. Maar als ik eens wat anders wil, is op de fiets gaan te ver weg en te onhandig. Gelukkig rijdt de metro in het weekeinde ook ’s nachts en de trams rijden altijd. Eind 2007 besloeg het openbaar vervoer maar liefst 2368,1 kilometers, en dat worden er alleen maar meer. En al die meters zijn in Berlijn echt wel nodig.
Is je ook iets opgevallen in Berlijn? We horen het graag!
Nebenkostenabrechnung – verwarmingsrekening
Filed Under (Bloggers, Bob, Duitsland, Erfurt, Landen) by Bob on 10-12-2009
Tagged Under : Bob, Duitsland, Erfurt, Geld, Typisch Duits, Verhuizing
Mensen kluiven
Filed Under (Berlijn, Bloggers, Duitsland, Landen, NOS Berlijn blog) by Wouter Meijer on 08-12-2009
Tagged Under : Berlijn, Duitsland, NOS Berlijn blog, Wouter Meijer

Ze verbouwen wijndruiven en tabak, het klimaat is zelfs geschikt voor amandelen en kiwi’s. Ik had vóór vandaag ook nog nooit van Herxheim in de Pfalz gehoord, maar het klinkt niet als een plek waar je snel verhongert. Toch is dat een paar duizend jaar geleden volgens archeologen wel gebeurd en zijn de inwoners toen maar aan mensenvlees begonnen. Afgekloven tot op het beenmerg, is de bizarre conclusie na onderzoek van duizenden botten die in Herxheim zijn gevonden.
De archeologen hebben de botten van ongeveer 500 mensen gevonden, die rond 7000 jaar geleden zijn aangetroffen. Vrijwillig of niet, dat is een van de raadsels. Bruno Boulestin van de universiteit Bordeaux vond grote overeenkomsten tussen de menselijke botten en de resten van slachtvee: het vlees was toen het nog vers was van de botten afgesneden, er zijn sporen van snijwerktuig te zien. Andere sporen wijzen er volgens hem op dat de lichaamsdelen aan spiesen boven een vuur zijn geroosterd - de precieze gegevens staan in het vakblad voor archeologen Antiquity.
Niet iedereen is het met hem eens. Zijn Duitse collega Andrea Zeeb-Lanz denkt dat er sprake was van een ritueel waarvoor de lichamen werden gebruikt, want er is geen bewijs dat het vlees ooit door anderen is genuttigd. Maar het grootste raadsel is eigenlijk: waar kwamen al die mensen vandaan? In Herxheim zelf stonden destijds maar tien huizen. Aan de botten en tanden kan men zien dat de mensen gezond waren, niet met geweld zijn gedood (geen ingeslagen schedel, geen pijlpunten tussen de ribben) en niet van de honger waren bezweken.
Maar als ze niet zijn verhongerd of vermoord, zouden ze dan vrijwillig naar Herxheim zijn gekomen om zich te offeren? En er zat kennelijk systeem in het slachten: volgens de Duitse archeologe werden eerst de armen en benen eraf gehaald, daarna de ribben van de wervelkolom gesneden. In sommige berichten is zelfs sprake van “kauwsporen” aan de botten.
Bij alle mysterieuze gruwelijkheid zijn er gelukkig altijd mensen met humor, in dit geval is voor de Berlijnse Tageszeitung wel duidelijk dat de mensen in de Pfalz altijd al culinaire viespeuken waren. De plaatselijke specialiteit is Saumagen, varkensmaag gevuld met allerlei en dan gekookt. Wereldberoemd geworden als het lievelingsgerecht van Helmut Kohl. En wie dat door zijn keel krijgt is misschien wel tot alles in staat.
