Nieuw ochtendritueel
Filed Under (Bloggers, Duitsland, Lam, Landen, Natascha & Pepijn) by Pepijn & Natascha on 30-01-2010
Tagged Under : Duitsland, Lam, Natascha & Pepijn
Een geil ritje met het Oostenrijkse leger
Filed Under (Berlijn, Bloggers, Duitsland, Landen, NOS Berlijn blog) by Margriet Brandsma on 29-01-2010
Tagged Under : Berlijn, Duitsland, NOS Berlijn blog, Zonder rubriek
Over het Oostenrijkse leger wist ik eerlijk gezegd niet veel. Sinds vandaag weet ik dat jonge Oostenrijkers weinig trek hebben in een soldatenbestaan. En dat zal er niet beter op worden na de rel rond een spotje van dat leger, bedoeld om rekruten te werven. “Er is niets waar je als Oostenrijker trots op kunt zijn maar dit is een nieuw dieptepunt,” aldus een reactie op het filmpje dat natuurlijk op You Tube opdook:
Op de site van het Oostenrijkse leger is het spotje niet meer te zien. Teruggetrokken, op last van de minister van Defensie. Die kreeg klachten over het sexistische karakter en daar zit wat in. Voor degenen die het Oostenrijks-Duits niet machtig zijn: de macho op de sportwagen vraagt de dames die bij hem op de motorkap zitten, of ze zin hebben in een Spritztour mit einem flotten Flitzer. Spritztour, zeg maar een wild ritje. Toen een paar jaar geleden de Amerikaanse film Sex Drive hier in de bioscopen kwam, ging die Spritztour heten in de Duitse vertaling - zo’n wild ritje dus. Maar de dames van het spotje hebben veel meer zin in een wilde rit met een aanstormende tank, ik wil ”mit grosse Dinger fahren,” roept één van hen de macho toe.
Smakeloos en pijnlijk zijn de meest gehoorde commentaren. Bovendien: gejat:
Maar ’s gekeken in het Global Gender Gap Report 2009 dat weergeeft hoe het staat met de gelijke rechten voor mannen en vrouwen in een groot aantal landen. Oekraïne staat daarin op 61, Oostenrijk iets hoger, op plek 42, zo ter hoogte van Panama en Peru. Maar in deze ranking is natuurlijk nog geen rekening gehouden met het geile ritje van het Oostenrijkse leger.
De wolven rukken op
Filed Under (Berlijn, Bloggers, Duitsland, Landen, NOS Berlijn blog) by Wouter Meijer on 28-01-2010
Tagged Under : Berlijn, Duitsland, NOS Berlijn blog, Wouter Meijer

Op de schermen in de metro is maar weinig ruimte voor nieuws: drie berichten achter elkaar, daarna sport, en dan weer reclame. “Wolf op 80 kilometer van Berlijn!” was vanochtend de schokkendste kop. Het is niet de eerste wolf die de hoofdstad nadert, maar zo dichtbij waren ze al heel lang niet meer. Een automatische camera heeft nu het bewijs geleverd: op een verlaten militair terrein bij Lieberose loopt een wolf rond, de boswachter is enthousiast en zegt dat mensen niet bang hoeven te zijn.
“Wolven zijn schuw,” zegt de opperboswachter van de streek, en als je er als wandelaar een tegenkomt: “Blijf stil staan en geniet van dat bijzondere moment.” Maar niet iedereen kan stil genieten: ander wild zoals herten en reeën trekt zich steeds meer terug van de heide naar het bos, vertelt een andere boswachter. En schapen zijn de traditionele prooi, dus herders en boeren moeten beter op hun schaapjes letten. Hekken met schrikdraad, goed afgerichte honden, adviseert de Milieudienst van de deelstaat Brandenburg.
Sinds de Tweede Wereldoorlog waren er nauwelijks wolven in Duitsland, want de grenzen zaten potdicht en er lagen landmijnen. Maar net als de mens profiteert ook de wolf nu van de open grenzen. Intussen zijn er zo’n zestig in Duitsland, in roedels, in paren en sommigen zwerven nog alleen rond. Ze zijn wettelijk streng beschermd: voor het doodschieten van een wolf kun je vijf jaar gevangenisstraf krijgen. Wat jagers er trouwens niet van weerhoudt ze af en toe onschadelijk te maken: wolven zijn nu eenmaal concurrenten voor de jacht.
En ook Nederland ligt intussen binnen het bereik van de wolven. Vorig jaar meldde de Zoogdierenvereniging al dat er een roedel is gesignaleerd “op 200 kilometer van de Nederlandse grens“. De Veluwe zou voldoende lekkere hapjes te bieden hebben, en een wolf doet makkelijk vijftig kilometer per dag. Maar voorlopig is er kennelijk nog voldoende jachtgebied in Duitsland. En misschien hoort Berlijn daar binnenkort ook wel bij. Nou maar hopen dat ik stil durf te blijven staan om te genieten als ik er een tegenkom.
