Komkommertijd is best fijn: kranten kunnen zich eens lekker laten gaan en als lezer kun je elke dag bij de kiosk de leukste zomerkolder uitkiezen. De duidelijke winnaar vanochtend is de Berliner Kurier, de Oost-Berlijnse tegenhanger van de Bild: De familie Wulff laat zijn Schrippen vanuit Hannover leveren. Dat riekt naar arrogantie uit de West-Duitse provincie. Want Schrippen, die in de provincie Brötchen heten, zijn het A en O van het Duitse ontbijt, en een president die ze niet net als iedereen bij de bakker op de hoek koopt, die hoeven we hier eigenlijk niet.
Christian Wulff en zijn vrouw Bettina wonen sinds kort in Berlijn, omdat hij eind juni tot bondspresident is gekozen. Maar ze komen uit Hannover en dus zijn ze in de ogen van de Berlijners verdacht: passen ze zich aan, eten ze onze Berlijnse broodjes, of willen ze eigenlijk niets met de hoofdstad te maken hebben? Dit is geen goed begin.
Er kwam wel meteen een ontlastende verklaring uit de keuken van paleis Bellevue: de bestelling bij bakker Gaues in Hannover is niet door Wulff ingevoerd, ook zijn voorgangers lieten brood en banket al van 300 kilometer verderop aanvoeren. Maar toch: er zijn in Berlijn ook hele goede bakkers, de Berliner Zeitung heeft zelfs een paar portretjes, van traditioneel en volkoren tot Turks en biologisch.
Ook andere kranten smullen mee van deze “broodjes met een bijsmaak“, zoals de Süddeutsche de kwestie noemt - en die weet te melden dat dit bakwerk “bijzonder knapperig” is en twee keer per maand wordt geleverd, tussendoor liggen ze dus in de presidentiële diepvries. Luxe klinkt anders.
Het is niet de eerste hobbel in het begin van Wulffs presidentschap. Vorige week keerde hij terug van een vakantie op Mallorca, waar hij in de kapitale villa van een bevriende ondernemer had gelogeerd. Dat leidde tot verhalen over de gunsten die ondernemers en politici elkaar bewijzen. Niet prettig voor iemand die geen dagelijkse politiek meer bedrijft maar boven alle partijen en belangen moet staan.
Het verblijf op Mallorca had een schandaal kunnen worden, maar misschien wel dankzij de komkommertijd was er niemand die er een grote zaak van maakte. Nu maar eens zien hoe lang de kranten Schrippengate vol kunnen houden. En of we de komkommertijd binnenkort de broodjesweken mogen noemen.
