Woon jij daar waar je roots zijn? Waar je bent opgegroeid? Waar je vrienden en familieleden hebt die je al zo lang kent dat je het gevoel hebt dat ze er altijd al waren? Zo ja, dan ben je bevoordeeld. Als je daarentegen zoals ik vaak verhuisd ben, of zelfs naar het buitenland getrokken, dan ben je zeer waarschijnlijk in meer of mindere mate ontheemd.
Ik zie zulke mensen vaak in films of boeken.
Ik zal ongeveer 12 jaar oud geweest zijn, toen ik met mijn vader over politiek sprak. Op een gegeven moment zeg ik: "Het zou toch veel beter zijn als een politieke partij niet steeds voor een deel van de bevolking vecht (de armen, de middenstand, de rijken, de christelijken), maar in plaats daarvan de hele bevolking vertegenwoordigt?". "Ja, dat zou mooi zijn", antwoordde hij.
Sinds eergisteren speel ik de huisman. Ik heb namelijk drie dagen "Kurzarbeit" oftewel deeltijd-ww. Maak je geen zorgen, die dagen zijn naar het einde van de maand geschoven omdat ik de afgelopen twee weken veel te doen had.
Natuurlijk ben ik wel eens eerder thuis geweest als mijn vriendin moest werken, maar deze keer was het een klein beetje anders. Mijn vriendin heeft het de laatste tijd zwaar
In West-Duitsland had een getrouwde vrouw tot 1977 (!) toestemming nodig van haar echtgenoot om te gaan werken. Bovendien kon de echtgenoot de baan van zijn werkende vrouw opzeggen, als hij vond dat het huishouden eronder leed.
Dat waren nog eens tijden ...
De alimentatiewet hinkt daar nu met 30 jaar vertraging achteraan. Sinds kort kan een gescheiden vrouw niet meer onbeperkt alimentatie van
Het nadeel van kinderen is dat ze elke leeftijd maar een moment hebben.
Ik zie vaak kinderen op straat in de verte en dan denk ik, oh is dat niet mijn zoon? Maar dat kan dan helemaal niet, omdat mijn zoon al ouder en groter is dan dat kind dat ik daar zie. En dat is wel jammer.