Nederbloggers
Verzamelblog van Nederlandse – en Vlaamse bloggers in het Buitenland

(Danke Emigrant für das Thema) Bis auf wenige Ausnahmen verstehen es die Thüringer nicht ordentlich Radio zu machen. Die bekannteste Thüringer Sender MDR Jump, Landeswelle, Antenne Thrüringen, und MDR Thüringen sind so durchtrieft von einer langweiligen, gefälligen, middle-of-the-road Spießigkeit, dass es mich wirklich wundert. In Hessen und in Bayern funktioniert das besser. In Hessen gibt es

Bijna geloofde ik dat ik niet meer van haar hield. Ik dacht dat ze me niet meer zo interesseerde; een mens verandert in de loop van de jaren, zijn smaak en zijn voorliefdes verschuiven. Er gaat weliswaar iets verloren wanneer je niet meer liefhebt, maar daar komen dan andere dingen voor in de plaats. Die nieuwe dingen herken je niet meteen, soms moet je eerst in een gat vallen voordat je een

. . Proloog Donderdag had ik vrij genomen zodat ik woensdagavond samen met T., mijn squash-partner, uit kon gaan. We hebben eerst iets gegeten wat T. zelf bereid had, spaghetti met lekkere saus, en daarna nog een beetje spontaan gemusiceerd. T. is in een vorig leven muzikant geweest. Hij was een tijd lang gitarist bij de band Clueso uit Erfurt. Op het moment heeft Clueso behoorlijk nationaal

[Update 14 maart: definitief programma] Als god het wil, dan speel ik op de piano de volgende deuntjes op het blogbal, op 15 maart aanstaande in de Balie te Amsterdam om 19:30 uur: 1 Mondscheinsonate,  Beethoven (Cis-mineur) 2 Von fremden Ländern, Schumann (G) 3 L'apres-midi, Yann Tiersen (E-mineur) 4 Impromptu, Schubert (F) 5 Drie Dansen, Jurriaan Andriessen (G-F) 6 The entertainer, Scott

Wordt het nou niet langzaam tijd dat de mode van de rap-muziek over gaat? Het was leuk en verrassend. Het eerste rap-nummer dat ik hoorde - Rappers Delight van de Sugarhill Gang - was zelfs een kleine sensatie. Maar langzamerhand na zo'n dertig jaar is de nieuwigheid er wel vanaf, van mensen die rithmisch praten op de muziek in plaats van te zingen. Het wordt zelfs pijnlijk als een rapper op een

We waren vrijdag bij een concert van een rockband namens Tito & Tarantula. De kaartjes waren een verjaardagskadootje aan mevrouw HiD van een goede vriendin. Op zich is het een leuk idee; Tito & Tarantula spelen de filmmuziek in From Dusk till Dawn, een lugubere film van Quentin Tarantino (Pulp Fiction, Reservoir Dogs, Inglorious Basterds)). Ik/ wij houd(en) wel van Tarantino-films, en de muziek

Sorry, dit is niet van mijzelf, maar het is zo gaaf dat ik het hier verbreid. Voor allen die het nog niet gezien hebben is hier de spookachtige wasmachine van SINA117. Sina is eigenlijk een gamer die filmpjes van zijn videospelletjes maakt met commentaar, wat vreemd genoeg best leuk is om te zien. Op een dag hoort Sina tijdens het spelen op de computer vreemde geluiden uit de kelder komen, en

[Update 13 juni: Nu de eerste emoties zijn gezonken, is deze log nog een keer bewerkt.] Hier het stuk zoals ik het in de "generale repetitie" thuis heb opgenomen, een dag voor het optreden van de muziekschool in Der Alte Oper in Erfurt. Het is met een twee missers in het eerste deel nog heel acceptabel. Zo ging het echter niet op het concert, dat is namelijk redelijk catastrofaal verlopen.

Op speciaal verzoek van ons aller Oud Zeikwijf, die momenteel nog het Ijsselmeer onveilig maakt op haar zelfgebreide Eiland. Jurriaan Andriessen is een Nederlandse componist die ik tot nog toe niet kende. Ja, ik schaam me. Hij was erg produktief, heeft een eigen artikel in de wikipedia, en is in 1996 overleden. Het stuk bestaat uit drie delen (sic), een vrolijk eerste deel, een langzaam en

24 zetels voor een geblondeerde populistische beroeps-Islamhater, WAT IS ER MIS GEGAAN??? Denk de melodie van het Goede Doel erbij en zing in gedachten - hardop mag ook - de volgende door mij aangepaste tekst: Waar kan ik heen, ik kan niet naar Duitsland Ben al in Duitsland, daar zijn ze zo streng. Waar kan ik heen, ik wil niet naar China Wil niet naar China, daar doen ze zo eng. refrein: Ik