Achter een twee-minutenreportage in het NOS Journaal schuilt soms veel meer werk dan de argeloze kijker zich op de bank zal realiseren. We proberen altijd via goede, concrete voorbeelden een groter verhaal te vertellen. En u vraagt zich ongetwijfeld zelden af waar we die voorbeelden toch allemaal vandaan halen. Read the rest of this entry »
Het blijft maar onrustig rondom de Duitse bondspresident. Christian Wulff is in een paar weken tijd wereldberoemd geworden, al had hij dat het liefste op een andere manier zien gebeuren. Read the rest of this entry »
Wat hebben de Duitse dichter Schiller en het Ministerie van Financiën met elkaar te maken? In eerste instantie niets. Maar schijn bedriegt.
Afgelopen weekend openden 14 ministeries in Berlijn hun deuren voor het publiek. Een buitenkansje om eindelijk eens in het Ministerie van Financiën rond te kijken. Dat is gehuisvest in een bijzonder gebouw, het voormalige Reichsluftfahrtministerium. Hier zwaaide nazikopstuk Hermann Göring de scepter. Het is een enorm gebouw. En toen het in 1936 klaar was, zelfs het grootste kantoorgebouw van Berlijn.
De bezoeker wordt bij binnenkomst meteen geïmponeerd door de enorme hal en trap. Read the rest of this entry »
“Ik ben koning Gambrinus, de bierkoning.” Voor mij staat een wat oudere man, gestoken in een fantasiekostuum met veel goudbrokaat en witte kniekousen. Op zijn hoofd een kroon met daarin een bladerenkrans. Read the rest of this entry »
Wie geïnteresseerd is in de Muur komt deze dagen aan zijn trekken. 13 augustus is het 50 jaar geleden dat de DDR-leiding de Muur liet bouwen. Read the rest of this entry »
En we weten eigenlijk nog niks. Sinds de eerste gevallen op 21 mei naar buiten kwamen is nog altijd volstrekt onbekend waar iedereen zo ziek van is geworden. Toen ik vorige week op radio 1 een Nederlander in dienst bij een Spaanse kweker hoorde roepen dat het vast een kratje komkommers was geweest dat in Duitsland op de grond was gevallen, dacht ik nog dat dit alles met een enorme sisser zou aflopen. Read the rest of this entry »
De Alexanderplatz, verzamelpunt voor alles wat zich tijdens het weekend in Berlijn ophoudt. Een groep Engelsen viert een vrijgezellenfeestje. De ‘bachelor’ heeft alleen een boxershort aan met de Britse vlag er op en moet met nietsvermoedende Duitsers liedjes van Oasis zingen. Engelse humor. Read the rest of this entry »
Obama zien we altijd een geweldige serie grappen vertellen, als hij jaarlijks met de pers een avond doorbrengt. Sarkozy kruipt nog wel eens met een glaasje teveel achter een microfoon. En zelfs minister-president Rutte staat bekend om de luchtige, bijna gezellige manier waarop hij met journalisten omgaat. Maar Angela Merkel, dat is andere koffie. Read the rest of this entry »
“Zeg maar Joop hoor”. Bijna negentig, een concentratiekamp overleefd en nog één van de weinige levende ooggetuigen van de naziterreur. Mag ik dan alsjeblieft iemand met U aanspreken?
Geen sprake van.
Hij is de enige oorlogsoverlevende bij de Nederlandse dodenherdenking in Berlijn en door de Nederlandse ambassade als eregast uitgenodigd bij de twee minuten stilte in voormalig concentratiekamp Sachsenhausen.
Read the rest of this entry »
Beste lezers. De afgelopen jaren heb ik honderden weblogs geschreven vanaf de standplaats Berlijn. Dit is de laatste.
Het is me opgevallen dat blogs over dieren (ijsbeer Knut, inktvis Paul) en over ziektes in de smaak vallen. Mijn slotakkoord gaat over beide en wel vanwege ervaringen die ik typisch Duits zou willen noemen.
Het was alleen geen Duitse herder die me vorige week beet, maar een boxer. Dat kwam zo: de boxer raakte in gevecht met mijn hond. In de hitte van de strijd, en onder de ogen van Karl Marx en Friedrich Engels (het beschreven voorval deed zich voor in dit park) beet de boxer ook in mijn bovenbeen. Gelukkig vonden we snel een aardige huisarts in het nabij gelegen Nikolaiviertel. Die meende dat, behalve een Tetanus-prik, ook een inenting tegen hondsdolheid noodzakelijk was. Daarvoor verwees ze me naar de Rettungsstelle van het Charité.
Ook daar werd ik snel geholpen, de Duitse gezondheidszorg is onovertroffen (typisch Duitse ervaring één). Dokter Schürings bekeek mijn wonden terwijl hij telefoneerde met een collega van de afdeling infectieziektes. Hij legde de telefoon neer en vroeg zonder een spier te vertrekken: „Weet u zeker dat u niet door een vleermuis bent gebeten?“
De collega van de afdeling infectieziektes had dokter Schürings namelijk verteld dat een inenting tegen hondsdolheid niet noodzakelijk is bij een hondenbeet, wel als een vleermuis me te grazen had genomen. Typisch Duitse ervaring twee: Duitse Gründlichkeit. Daar neemt dokter Schürings echt geen loopje mee. Hij belde ook nog even met de aardige huisarts in het Nikolaiviertel om haar kennis over hondenbeten en noodzakelijke inentingen op te frissen.
Wij sloten dit avontuur af in een typisch Berlijns cafe, Einstein op Unter den Linden. Daar hieven we het glas op de goede afloop. En op een aantal mooie jaren in Duitsland. Het bureau Berlijn wenst u een fijne jaarwisseling en een gelukkig 2011.